Bu utanç sana yeter mi Ereğli?

HABER/YORUM

Sözüm “bana ne Atatürk’ten”, “Dumlupınar mı? Oda neymiş?”, “Türkiyeymiş, bağımsızlıkmış, mücadele etmekmiş, düşmanla dövüşmekmiş, Büyük Taarruzmuş… Banane ülke kurtulmuş, ben kendi rahatıma bakarım” diyenlere ‘değil’.

Sözüm, “ben vatanseverim”, “ne mutlu Türküm diyene”, “yaşasın Atatürk” deyip attığı nağraların hakkını vermeyen Ereğlililere.

İsmini bilmediğim; tekerlekli sandalyesi ile alana gelip askerlere ‘asker selamı’ duran ‘özel kadın’ hakkını verdi.

Protokol insanlarının oturması için kırmızı renkte halı ile kaplanan alanın en sonunda ‘merdiven kenarına’ yorulduğu için oturan yaşı 80’in üstünde ismini bilmediğim yaşlı amca, iki elini koyduğu bastonundan güç aldığı gözleri ile Bayrağı izledi, bayramı izle. O da hakkını verdi.

Sabahın köründe yataklarından kalkmışlar. Üniformalarını giymişler. Resmen çakı gibiler. Aslında yılların verdiği yorgunluk yüzlerinden okunuyor ama o duruşları muazzam. Bir ‘asker selamı’ duruşları vardı ki (!) aman Allahım. Ereğli, o GAZİLERİMİZ hakkını verdi.

İsmini bilmediğim mor elbise giymiş 5-6 yaşlarında elinde Türk Bayrağı tutan kız da hakkını verdi. Geçit törenini sonuna kadar izledi, asker abilerini alkışladı.

Törende görevli olarak bulunanların sayısı, bayram kutlaması yapan yurttaşların sayısından fazlaydı. O yurttaşlar hakkını verdi.

“Festival” diyecem hemen coşacaksınız (!) Hatırlayın daha yeni yapıldı, 5-6-7 Temmuz tarihlerindeydi. İlk gün 65, ikinci gün 100, üçüncü gün de 70 bin kişi geldi. Böyle açıklandı. 135 bin kişi!!!
Çarşıda 30 Ağustos vardı, göremedik sizi.. Sahi siz nerdeydiniz…

Şafak Negüzel…